Superdreadnought deel 1-4

Auteurs: C H Gideon & Tim Marquitz

Een boek over een schip de Reynolds, gemaakt door mensen maar bestuurd door enkel een AI, en op pad gestuurd door zijn koningin om op Kurtherians te jagen, wezens die neergezet worden als de slechteriken. In boek 1 gaat hij op zoek naar een levende bemanning omdat zijn koningin hem dat voorgesteld had en hij gelooft dat het beter voor hem zal zijn om met levende wezens samen te werken. Deze bemanning vindt hij in dat boek en in de vervolgboeken jaagt hij hints van Kurtherian technologie na, waarbij in elk boek een ander systeem en andere leefwijze centraal staat.

In boek 2 komen ze bij een planeet waar een AI heerst over 2 rassen, waarvan het ene vrijwillig in dienst staat van het andere. In boek 3 komen ze in een onderwaterstad terecht waar de bewoners in oorlog zijn met aanvallers van buitenaf. In boek 4 reizen ze naar een verdorven planeet, die alleen nog maar bestaat vanwege een schild dat de atmosfeer nog enigszins leefbaar houdt. Echter de nabijgelegen planeet met grondstoffen om dit schild draaiende te houden, is pas ingepikt door een onbekend ras.

Alle vier de boeken volgen eenzelfde verhaalstructuur, waarbij er veel ruimte is voor culturele ontwikkelingen van de rassen die de Reynolds tegenkomt. Die culturen, en Reynolds bemoeienis ermee, zijn ook de focus van de verhalen, met de zoektocht naar Kurtherians als een rode draad er tussendoor. Halverwege alle boeken vindt er een spanningsmoment plaats, middels een aanval die van de Kurtherians lijkt te komen. In de eerste twee boeken is de Reynolds nog duidelijk superieur, maar in het derde boek krijgt hij al meer moeite en in het vierde boek wordt een groot deel van de tweede helft gevuld met een waardige tegenstander. 

 

Ik heb deze boeken als luisterboek geluisterd. De personages zijn leuk bedacht. De AI Reynolds heeft zichzelf opgedeeld in verschillende losse ‘personages’ die een interessante dialoog vormen en de bemanning die in boek 1 wordt toegevoegd is leuk om te lezen, hoewel hier en daar een beetje plat. Het boek is duidelijk heel erg beïnvloed door star trek. Je ziet het direct doordat Reynolds daar regelmatig aan refereert, maar ook indirect is het te merken aan het soort verhalen dat de boeken vertellen en kleinere details zoals dat de mensheid een ‘federation’ heeft. Als fan van star trek trok mij dat wel aan in het boek.

De verhalen die verteld worden zijn echter niet heel bijzonder. Vaak worden volkeren erg simplistisch neergezet en ik vraag me regelmatig af hoe logisch de ontwikkelde culturen zijn. Zo is er in boek 2 een ras dat het prima lijkt te vinden om een ander ras te dienen, totdat Reynolds daar vraagtekens bij zet. Had nou echt nooit iemand dat zelf bedacht? Ook vond ik het lastig in te schatten hoe groot de volkeren zijn die ze tegenkomen. Zo neemt de bemanning een keer ‘alle’ leden van een bepaald ras mee het bos in, iets wat die leden nog nooit hebben gedaan, maar wat ze wel geweldig vinden. Er lijkt geen ongelukje te gebeuren, geen krasje, geen verstuikte enkel, totdat na een halve dag lopen blijkt dat niemand kan zwemmen, iets wat ze overigens zo onder de knie hebben. 

De verhalen in het boek zijn dus erg simplistisch weergegeven. Waarschijnlijk is de bedoeling dat men hier ‘wat als’ vragen bij zet. Echter vraag ik mij vooral af ‘waarom zus?’ of ‘waarom niet zo?’. Dat gezegd is de bemanning redelijk vermakelijk en als luisterboek luistert het makkelijk weg. Ik hoop dat deel 5 ook gratis op spotify komt, want ik zou niet zo snel geld neerleggen voor een vervolg.

Ik geef dit boek: