Kans

Kans

Harry had haast. Dus toen het verkeerslicht op oranje sprong, gaf hij gas bij. Het was net rood toen hij de bocht om scheurde. Te laat zag hij de voetganger in de blauwe jas. De jongen liep al op de weg. Harry probeerde te remmen, maar hij ging te snel. Hij zou recht tegen de jongen opbotsen! KLAP! Zijn auto schokte en een onzichtbare kracht dwong het voertuig een andere richting op. Met een knal kwam hij tot stilstand tegen een lantaarnpaal. Voorzichtig stapte Harry uit. Al snel werd duidelijk wat het plotselinge zwalken van de auto had veroorzaakt. Een klapband. Harry keek om zich heen, op zoek naar de jongen. Die liep een eind verderop, met zijn handen in zijn zakken, oortjes in zijn oren. Hij had er niets van meegekregen.

 

Bob was nog niet zo lang hovenier bij de gemeente. Vandaag moest hij overhangende takken naast een voetpad verwijderen. Gretig ging hij aan de slag met zijn kettingzaag. Hij was zo enthousiast bezig, dat hij niet door had wat er op de stoep naast de bomen gebeurde. Te laat merkte hij de voetganger in de blauwe jas, die de pionnen negeerde en onder zijn werkplek door wandelde. De tak waar hij mee bezig was kwam al los en met een doffe klap viel het op de grond, vlak achter de jongen die daar liep. Die had niets door. Met zijn telefoon in zin handen en oortjes in zijn oren liep hij verder.

 

Marie hoorde de knal. Geld en stukken steen vlogen in het rond. Het publiek ging er gretig op af. Marie stond als versteend. De pinautomaat stoof door de lucht. Het ging zo snel, ze had niet eens de tijd om de voetganger in de blauwe jas te waarschuwen. Het metalen gevaarte vloog rakelings langs hem heen en boorde zich vlak naast de voeten van de wandelaar in de grond. De jongen had geen flauw benul van de chaos om hem heen. Hij was te druk bezig met zijn telefoon. Hij keek niet op of om. Maries blik viel op de pinautomaat. Hoeveel explosief hadden ze wel niet gebruikt?

 

Jonas hing zijn jas aan de kapstok. Glimlachend keek hij naar het plaatje voor hem. Met de rode winterjas en het witte zomerjack ernaast leek het wel of ze de Nederlandse vlag op zijn kant hadden gehangen. Hij zette zijn muziek stil en stopte de oortjes weg. Zijn vriendin zat op de bank reclame te kijken. Hij ging bij haar zitten en opende whatsapp om Koen te antwoorden. Die bleef maar vragen of hij nou mee kon zaterdag.

“Twintig miljoen,” zuchtte Sonja opeens. “Dat zou ik ook wel willen. Hé, zullen we een lot kopen?”

Jonas keek op van zijn appje, zag de dure jacht op tv voorbij varen en haalde zijn schouders op. “Dat is toch kansloos? Met mijn geluk winnen we het lot nog niet terug!”